Dzwieki zurawi
eMule Randki Baterie kuchenne
Wydawane przezeń dźwięki są nieporównanie słabsze od potężnie huczącego głosu poprzednio omawianego gatunku. Odpowiednio do tego pętla tchawicy w mostku jest znacznie mniej wyraźnie zaznaczona. Zimę żuraw stepowy spędza w południowej Azji i w północnej Afryce, gdzie np. nad Białym Nilem można go napotkać w olbrzymich chmarach. Żurawia koronowego (Balearicapavonina), przedstawiciela rodzaju Balearica charakteryzuje krzepki tułów, przeciętnej długości szyja, duża głowa, nogi o długim skoku i takichże palcach wyposażonych w dość mocne pazury, skrzydła bardzo szeroko zaokrąglone, krótki, równo ścięty ogon i obfite upierzenie, które przed ciemieniem tworzy aksamitną kępkę, na tylnej zaś stronie głowy przeistacza się w szczerisowate twory skręcone śrubowato od nasady ku górze, a rozpościerające się promieniście („korona"). Na szyi i przedniej czę id. piersi upierzenie przedłuża się, a na okrywach skrzydeł rozstrzępia, grube policzki i podgardle pozostają nagie. Tchawica nie wnika do mostka. Upierzenie ptaka jest czarne, powleczone błękitnawą mgiełką, tak że robi wrażenie szarego. „Korona" ma barwę złotożółtą z domieszką czarnego, pióra okrywowe skrzydeł są czysto białe, lotki ramieniowe — rdzawobrązowe, ostatnie spośród nich żółtozłote.
prace licencjackie Mrzeżyno pozycjonowanie strony